قاضی عبدالجبار (عالم معتزلیِ شافعی مذهب): تهدید به آتش زدن خانه حضرت زهراء (س) حق مسلّم عمر بن خطاب است و هیچ اشکالی ندارد! قاضی عبدالجبار بن احمد معتزلی (متوفای 415 هـ) از علمای برجسته مکتب اعتزال میباشد که گرایشهای ضد شیعی تُندی نیز داشته و تلاش فراوانی در نقد و رد برخی از عقاید مکتب اهل بیت علیهم السلام به خصوص در مساله امامت داشته است. وی – که در فقه نیز پیرو مذهب شافعی بوده - نیز همچون برخی از علمای مخالفان شیعه هنگام مواجهه با مساله تهدید عُمَر بن الخطّاب به آتش زدن خانه حضرت زهراء (س) ضمن انکار اولیه این حقیقت تاریخی، با گستاخی تمام ادعا میکند که اگر عُمَر چنین کرده باشد نیز حق با اوست! وی در کتاب خویش «المغنی» چنین نگاشته است: وأما ما ذکره من حدیث عمر فی باب الإحراق، فلو صح لم یکن طعنا على عمر لأن له أن یهدد من امتنع من المبایعة، إرادة للخلاف على المسلمین ... القاضی عبد الجبار المعتزلی، عبد الجبار بن أحمد بن عبد الجبار (المتوفى 415 هـ)، المغنی فی أبواب التوحید والعدل (الإمامة)، ج20، ص337، تحقیق: الدکتور محمود محمد قاسم. اما آنچه در مورد عُمَر و آتش زدن خانه حضرت زهراء (س) گفته، اگر صحیح باشد طعن و اشکالی بر عُمَر وارد نمیشود چرا که او حق دارد کسانی را که به منظور مخالفت با مسلمانان بیعت نکردهاند، تهدید کند ... همانطور که ملاحظه میفرمایید وی صراحتا و بیپرده به همان مبنای قطعی و اجماعی مخالفان شیعه اشاره کرده است. آری! اگر عُمَر بن الخطّاب با تُندی به آتش زدن خانه حضرت زهراء (س) تهدید کرده باشد، کاملا حق با عُمَر است! این همان مبنای مورد اجماع و اتفاق علمای اهل سنت میباشد که البته برخی از ایشان بنا بر مصالح، با این صراحت از آن سخن نمیگویند! مطالب مرتبط: روا

نظر به انتشار برخی ادعاهای پرتکرار از سوی جریانهای باستانگرا و غربگرا مبنی بر «کودکهمسری» خواندن ازدواج حضرت زهراء (س) این مطلب به صورت خلاصه تقدیم شما مخاطبان گرامی میشود. 1) این یادداشت صرفا در مقام بیان مختصر برخی ابعاد پاسخ به ادعای «کودکهمسری»[1] خواندن ازدواج حضرت زهراء (س) میباشد و قصد ورود تفصیلی به آن را ندارد. از منظر نگارنده، طرح این مساله و پاسخ به آن نیازمند تالیف کتابی مفصل و یا حداقل سلسله مقالاتی تخصصی است تا بتوان از همه ابعاد بدان پرداخت اما در این یادداشت مختصر، با هدف روشنگری و شبههزدایی از اذهان به نکاتی اشاره میشود. 2) به منظور اختصار مطلب از ذکر مستندات قرآنی و حدیثی و یا ارجاع به آن خودداری شده است. 3) این یادداشت در پی آن است تا نشان دهد با در نظر گرفتن مبانی کلامی، تاریخی و حدیثی مکتب اهل بیت علیهم السلام، اطلاق ادعای «کودکهمسری» بر ماجرای ازدواج حضرت زهراء (س) یا موارد مشابه آن صحیح نیست. در حقیقت کسی نمیتواند خود را شیعه اهلبیت علیهم السلام یا حتی مسلمان بنامد و در عین حال قائل به صدق عبارت «کودکهمسری» در ماجرایی چون ازدواج آن حضرت باشد زیرا همانطور که توضیحات لازم در ادامه خواهد آمد، چنین دیدگاهی مستلزم انکار تمام فضائل اخلاقی و معنوی و روحی آن حضرت و همشان دانستن ایشان با عموم دختران خردسال از نظر فهم و درک و عقل است. ازدواج حضرت زهراء (س) در 9 سالگی مصداق «کودکهمسری» است.[2] نکته: بر اساس رصد ما این ادعا در فضای مجازی عمدتا از سوی دو جریان «اسلامستیزانِ باستانگرا» و «اسلامستیزانِ غربگرا» مطرح شده و میشود. الف) نقش عناصر مختلف در محدوده سنّی ازدواج در گذر تاریخ سنّ ازدواج در گذر تاریخ و تا به امروز در فرهنگها و جغرافیای

دکتر جلیل دوستخواه (ایرانشناس، شاهنامه پژوه و ادیب کمنظیر معاصر): در آیین زرتشتی زن نیز همچون گاو یا زمین مورد معامله'>معامله'>معامله و پیمان قرار میگیرد و ارزش'>ارزش معامله کشتزار از ارزش معامله زن بیشتر است! دکتر جلیل دوستخواه (ایران شناس مشهور معاصر) از جمله پژوهشگران و دانشمندان کمنظیر حوزه ایرانشناسی و ادبیات پارسی و شاهنامهپژوهی است که مورد اطمینان و اعتماد زرتشتیان نیز میباشد و زرتشتیان در بسیاری از جلسات و محافل خویش از ایشان بهره میگیرند. وی در بخشی از پاورقیها و توضیحات خویش در ترجمه اوستا مینویسد: زن نیز مانند گله گاو یا کشتزار موضوع پیمان واقع میشود و پیمان درباره وی در شمار پنجمین گونه پیمانهاست و ارزش آن پیمان بیش از پیمان بر سر گله گاو و کمتر از پیمان بر سر کشتزار است. دوستخواه، جلیل، اوستا، ج2، ص698، ناشر: انتشارات مروارید، چاپ: دهم، 1385 خورشیدی.